დორამა მხედველობადაქვეითებულ ადამიანებზე, ფოტოგრაფიის კლუბზე, სადაც კადრებს იჭერენ ისინი ვისაც დანახვა შეგრძნებით უწევთ. ფილმში გავეცნობით და ვნახავთ მათ ერთ ჩეულებრივ დღეს და იმას რაზეც ხშირ შემთხვევაში არც კი ვფიქრობთ...
კორეული დორამა "ლურჯი ზღვის ლეგენდა", ცნობილი ასევე როგორც "ლეგენდა ლურჯ ზღვაზე", იწყება 1598 წლის აგვისტოს ამბით ცუნამის შესახებ, რომელმაც ზღვის პირა სოფელს ერთდროულად სიხარულიც და ზარალიც მოუტანა. განადგურებელი საცხოვრებლები და დაღუპული პირუტყვი კომპენსირდა მრავალი გასაოცარი თევზით რომელიც ნაპირზე გამოირიყა, როგორც იტყვიან მთელი წლის სამყოფი მარაგი დაგროვდა, მაგრამ ყველაზე გასაოცარი აღმოჩენა რომელიც ამ ცუნამმა მოუტანა კუნძულს სრულიად სხვა რამ იყო, რისი აღწერაში წაკითხვა უკვე აღარ შეიძლება, ამიტომაც ყველას გისურვებთ სასიამოვნო ყურებას...
ლი შანი და ვაბ ბა იუ ოდეზღაც ინტერპოლში მუშაობდნენ, მაგრამ გარკვეული მიზეზების გამო სამსახურის დატოვება მოუწიათ, რის შემდეგაც მათმა ცხოვრებამ დაიწყო შეცვლა, ერთ საბედისწერო დღეს კი ისინი დაიქირავეს დავალებაზე, რომლის რეალური არსი არ იცოდნენ...
დორამა მოგვითხრობს განსაკუთრებულ, სპეციალიზირებულ სკოლაზე, სასწავლებელზე სადაც ძირითადი სწავლებები ეთმობა საბრძოლო ხელოვნების შესწავლას. თუმცა სკოლა მურიმი მხოლოდ საბრძოლო სკოლა როდია, უპირველესად იქ ცხოვრებისეულ ფილოსოფიას ასწავლიან. ეს ყველაფერი მოიცავს მრავალ საკითხს: მომავალი მეომრის სულის სიმყარეს, მეგობრობისა და ამხანაგობის გააზრებას, უმაღლესი იდეალებისა და სხვა ადამიანისთვის საკუთარი თავის გაწირვას... ახალგაზრდა ადამიანისთვის შესანიშნავი საშვალებაა განვითარებისთვის, რათა მზად შეხვდეს ზრდასრულთა ცხოვრებას. სასწავლებელში სწავლის საშუალება პლანეტის ყველა ადგილიდან აქვთ. სკოლა მურიმი, ადგილია სადაც ყველას საკუთარი ისტორია და ცხოვრება აქვს.
უფროსკლასელ კუროსაკი იჩიგოს ბავშვობიდან ჰქონდა განსაკუთრებული შესაძლებლობა, მას მოჩვენებების დანახვა შეეძლო, დროის მანძილზე ამ წარმოუდგენელ უნარს შეეჩვია და გარკვეულ წილად დაიწყო დაკარგული სულების დახმარება, ჩვეულებრივი ადამიანები მის განსაკუთრებულობას ვერც კი ამჩევდნენ, მაგრამ ბოროტმა არსებებმა ის მხედველობის მიღმა არ დატოვეს, რის გამოც იჩიგოს ცხოვრებაში ყველაფერი თავდაყირა დადგა...
